Bläck
Fööss
Wenn
et Leech usjing em Roxy
Text:
Wolly Anton
Musik: Wolly Anton / Bläck Fööss
Et
Schmitz Marie wor minge
Schwarm.
Jo, un
ich dät et froge, ob et jän
met en
et Kino köm,
et jöv ene
Liebesfilm.
Doch et
Marie woß janz jenau, öm wat et jing.
Denn wenn et Leech usjing em Roxy,
hatte mer schnell e Kääzje ston.
All die Mädche un die
Junge
soße, loge
eng ömschlunge
hingen en d’r letzte Reih.
Un wenn dann jeder singem Mädche
unger et wieße Blüsje jing,
do hatte mir och schnell kapeet
öm wat et noch em Levve jeit
usser Fußball un Karl May.
Doch et
Marie sat leider “nä”.
Un wie
durch Zufall kom et Lisbeth
vorbei.
Et wor nit jrad ne Schoß, op dä mer fleje muss,
doch wenn
et dunkel weed, sin alle
Mädche schön.
Denn wenn et Leech usjing em Roxy…
Ävver irjendwann jing em Roxy dann
et Leech
für immer us.
Sei maaten dann, wie üvverall, ‘ne
Supermaat dodrus.
Ming Enkäuf’ maach ich jetz mem Lis,
un en dem Lade, wo dä Supermaat es,
steit et Marieche röm, et es hück Verkäuferin
an d’r Wooschthek janz hingendurch en d’r letzte
Reih.
Jo, wenn et Leech usjing em Roxy…
[…usser
Fußball un Karl May]
un Meßwing
en d’r Sakristei.
