Bläck Fööss

Wenn et Leech usjing em Roxy                                             

 

Text: Wolly Anton

Musik: Wolly Anton / Bläck Fööss

 

Et Schmitz Marie wor minge Schwarm.

Jo, un ich dät et froge, ob et jän

met en et Kino köm,                                  

et jöv ene Liebesfilm.

Doch et Marie woß janz jenau, öm wat et jing.

 

Denn wenn et Leech usjing em Roxy,

hatte mer schnell e Kääzje ston.

All die Mädche un die Junge

soße, loge eng ömschlunge

hingen en d’r letzte Reih.

Un wenn dann jeder singem Mädche

unger et wieße Blüsje jing,

do hatte mir och schnell kapeet

öm wat et noch em Levve jeit

usser Fußball un Karl May.

 

Doch et Marie sat leider “”.

 

Un wie durch Zufall kom et Lisbeth vorbei.

Et wor nit jrad ne Schoß, op mer fleje muss,

doch wenn et dunkel weed, sin alle Mädche schön.

 

Denn wenn et Leech usjing em Roxy…

 

Ävver irjendwann jing em Roxy dann

et Leech für immer us.

Sei maaten dann, wie üvverall, ‘ne Supermaat dodrus.

 

Ming Enkäufmaach ich jetz mem Lis,

un en dem Lade, wo Supermaat es,

steit et Marieche röm, et es hück Verkäuferin

an d’r Wooschthek janz hingendurch en d’r letzte Reih.  

 

 

Jo, wenn et Leech usjing em Roxy…

[…usser Fußball un Karl May]

un Meßwing en d’r Sakristei.