Brings
Superjeile
Zick
Maach noch ens die Tüt an,
he
is noch lang nit
Schluss,
un uch noch en Fläsch op,
ich
will noch nit noh Huus.
Ich
kenn en paar Schüss,
die
han jenau wie mer,
Bock op en Party, sag dat jeit doch hier.
Kumm, maach keine Ärjer,
maach uns keine Stress.
Mer sin uch janz leis un maache keine Dress.
A
beßje jet rauche, jet suffe
un dann
loore ob mer mit dä Schüss jet danze kann.
Nä, wat wor dat dann fröher en superjeile Zick,
mit Träne in d´r Auge loor ich manchmol zurück.
Bin ich hück op d´r Roll nur noch half su
doll,
doch hück Naach weiß ich nit wo dat enden
soll.
Et
weed immer späder,
drusse weed et hell.
Mer sitze noch zesamme
bei
Biercher un Verzäll.
Et
is fast wie fröher,
doch ich muss noh Huus;
do
fängt et an ze schneie,
medden im Aujust.
Et
is mir dressejal, ob ich
hück umfall,
ob
ich noch schwade,
oder nur noch
lall.
Erwachse weede kann ich uch morje noch.
Langsam weed et he jemötlich,
denn die Schüss, die laufe op.

Nä, wat wor dat dann fröher en superjeile Zick
…